naglowek

index alfabetyczny: A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S Ś T U W Z Ż

Babka Lancetowata

Na żyznych łąkach, pastwiskach, przydrożach, miedzach, a także na bogato nawożonych polach można spotkać babkę lancetowatą (Plantago lanceolata L.) z rodziny babkowatych (Plantaginaceae). Nazywa się ją też babką wąskolistną, babką koniczynową, języczkami polnymi lub żywcem. Jest rośliną wieloletnią o lancetowatych lub równowąsko lancetowatych liściach zebranych w przyziemne rozetki. Zamiast pędów wyrasta z tych rozetek od 1 do 3 bezlistnych szypułek kwiatostanowych. Na ich szczycie drobne.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Babka Zwyczajna

Rośnie w większości brzeg dróg, ścieżek polnych, chodników itp. Tworzy one w tych miejscach zwarte zespoły, nazywane często zespołami dywanowymi. Nazywa się ją też babką pospolitą, babką większą, babką szerokolistną, skołojrzą lub baskami. Jest to bylina nie wytwarzająca wyraźnej łodygi. Liście są skupione w przyziemne rozety, a ich kształt jest szeroko jajowaty. Szypułki kwiatostanowe osiągają wysokość 60 cm. Drobne kwiaty są zebrane w kłosokształtne kwiatostany. Kwitnie od maja do września.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Barszcz Zwyczajny

Barszcz zwyczajny (Heradeum sphondyliutn L.)z rodziny selerowatych-baldaszkowatych (Apia-ceae)nazywany czasem barszczownikiem pospolitym. Jest rośliną dwuletnią, czasem byliną o łodydze wzniesionej, bruzdowanej, dętej,dorastającej do 1,5m wysokości. Liście ma trójdzielne lub pierzastodzielne. Białe lub rzadziej różowawe kwiaty są zebrane w duże baldachy. Kwitnie od czerwca do września.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Barwinek Pospolity

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bazylia Pospolita

Czasem uprawia się u nas w ogrodach bazylię pospolitą (Ocitnum basilicum L.) z rodziny jasnotowatych wargowych (Lamiaceae). Ma ona następujące inne nazwy: bazylek ogrodowy, balsam, bazylijka, bazyliszka, polski balsam, wasylek, wasylki domowe i wosiłek. Jest to roślina jednoroczna, dorastająca do 50 cm wysokości. Jej jajowate lub romboidalne liście są ustawione po dwa naprzeciwległe. Z ich pachwin wyrastają często boczne odgałęzienia. Czerwonawe lub żółtawobiałe kwiaty są zebrane na szczycie łodygi w nibyokółki. Kwitnie od czerwca do września.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Berberys Zwyczajny

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bez Czarny

Nazywany też: bez lekarski, bez apteczny, bzowina, bzina, bziorst. Jest to krzew lub niskie drzewo o liściach nierówno piłkowanych ostro zakończonych. W porze kwitnienia tj. czerwiec i lipiec białe kwiaty zebrane są w płaskie pseudobaldachy i charakteryzują niezbyt przyjemnym zapachem. W starożytności używano bzu do farbowania włosów a także jako środek odchudzający.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bez Hebd

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bez Pospolity

Innym, powszechnie znanym krzewem, pochodzącym z Bałkanów i hodowanym u nas jest bez z rodziny oliwkowatych (Oleaceae). Inne jego nazwy to: lilak pospolity, bez pachnący, bez włoski lub bez turecki. Jest to krzew lub czasem małe drzewo, dorastające do 7 m wysokości. Liście szeroko jajowate, od spodu jasnozielone, są u nasady szeroko zaokrąglone. Jasno bądź ciemnolila lub także białe kwiaty są zebrane w groniaste kwiatostany. Kwitnie w maju.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Biedrzeniec Anyż

Czasem bywa hodowany w ogrodach. Biedrzeniec anyż z rodziny selerowatych - baldaszkowatych (Apiaceae). Czasem nazywa się go anyżkiem, anyżem lub hamykiem. Jest to jednoroczna roślina o wysokości 15-30 cm. Cała łodyga jest owłosiona. Dolne liście są okrągławo nerkowate i ząbkowane. Wyższe liście są złożone: 3,5-sieczne o listkach jajowatych, dwu lub trzykrotnie pierzastosieczne o listkach lancetowatych, a najwyższe liście są trójdzielne. Drobne, białe pięciokrotne kwiaty są zebrane w złożone, baldachowate kwiatostany. Kwitnie w lipcu i sierpniu.

ZASTOSOWANIE:

napar z owoców likwiduje wzdęcia i jest stosowany w nieżytach żołądka i jelit. Bywa też w użyciu w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych i astmie. Żucie owoców przeciwdziała bezsenności. Jest to znana roślina przyprawowa do ciast,wódek itp.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Biedrzeniec Mniejszy

Biedrzeniec mniejszy z rodziny selerowatych-baldaszkowatych, nazywany czasem: rospikamień, biedrzeniec pospolity lub bibernella. Jest to bylina o nagiej lub krótko owłosionej łodydze, dorastającej do 50 cm wysokości. Liście ma nieparzystopierzasto złożone. Drobne białe kwiaty są zebrane w złożone, baldachowate kwiatostany. Kwitnie od czerwca do września.

ZASTOSOWANIE:

napar z korzeni jest stosowany w nieżytach przewodu pokarmowego z niedokwaśnością, w zaburzeniach miesiączkowania. Zewnętrznie: do płukania gardła przy chrypce i stanach zapalnych jamy ustnej. Odwar z korzeni działa przeciwskurczowo i jest stosowany w kamicy nerkowej. Zewnętrznie: okłady z ziela stosuje się na rany przyspieszają gojenie.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Biedrzeniec Wielki

Na żyznych łąkach, również na moczarach, w zaroślach i lasach liściastych, rośnie biedrzeniec z rodziny gorczycowatych-baldaszkowatych (Brassicaceae). Jest byliną o gałęzistej, głęboko bruzdowanej łodydze, dorastającej do 1m wysokości. Duże liście są pojedynczo pierzaste. Białe, drobne kwiaty są zebrane w 9-20 promienistych baldachów. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

ZASTOSOWANIE:

odwar z korzenia bywa stosowany w przypadku stanów zapalnych górnych dróg oddechowych i stanach zapalnych pęcherza i miedniczek nerkowych.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bieluń Dziędzierzawa

Na rumowiskach i przychaciach rośnie bieluń dziędzierzawa (Datura stramonium L.) z rodziny psiankowatych (Solanaceae). Inne jego nazwy to: bieluń pospolity, bieluń jadowity, bieluń podwórkowy, blekot, cygańskie ziele, dędera, dęderawa, diabelskie ziele, dziędzierzawa, pindurynda, tondera, tondra, świńska wesz, świnia wesz, durna rzepa, czerwone ziele. Jest rośliną jednoroczną o wzniesionej, widlasto rozgałęzionej łodydze, dorastającej do 1 m wysokości. Liście są jajowate, zaostrzone i grubo zatokowo ząbkowane. Duże, białe kwiaty są osadzone na krótkich szypułkach w widłach rozgałęzień pędu. Kwitnie w lipcu i sierpniu.

ZASTOSOWANIE:

napar z ziela do inhalacji nieżytach górnych dróg oddechowych. Roślina silnie trująca!

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bliźniczka Psia Trawka

Specyficzną odmianą zbiorowisk łąkowych są murawy bliźniczkowe, nazywane czasem psiarami. Są one opanowane przez bliźniczkę psią trawkę (Nardus struta L.) z rodziny wiechlinowatych traw (Poactae). Tworzy ona na bardzo ubogim i kwaśnym podłożu zwartą Darń. Tego typu murawy są użytkowane jako nie nawożone pastwiska i występują zarówno w górach, jak i na niżu. Wytwarzają grubą warstwę słabo rozłożonej próchnicy, która zakwasza glebę. Psiary można przekształcić w produktywne łąki przez systematyczne ich nawożenie.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bluszcz Pospolity

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bluszczyk Kurdybanek

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bobrek Trójlistkowy

procesem zarastania zbiorników wodnych jest związane występowanie bobrka trójlistkowego (Menyanthes trifoliata L.) z rodziny bobrkowatych (Menyanthaceae). Rośnie on też na torfowiskach niskoturzycowych. Inne jego nazwy to: bobrowniczek, bobek, koniczyna błotna, koniczyna wodna, trojan, trójliść, trzyliść, trójlistek, koziołek lub krzyźełki. Jest to bylina o długich, pełzających kłączach. Wytwarza wyłącznie liście odziomkowe, pochwiaste i długoogonkowe, o trzech listkach. Bladoróżowe lub białe kwiaty, o płatkach zaopatrzonych w soczyste włoski, są zebrane w kwiatostany wyrastające bocznie z kłącza w bezlistną szypułkę. Kwitnie w maju.

ZASTOSOWANIE:

napar z liści poprawia apetyt, wzmaga wydzielanie żółci, jest stosowany w zaburzeniach trawienia i zaparciach. Ma działanie przeciwgorączkowe.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bodziszek Cuchnący

1
ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Borówka Brusznica

Runo w borze sosnowym składa się z niewielu roślin. Najczęściej panują tu borówki: czarna (Vaccinium myrtillus L.)i brusznica, nazywana też borówką wiecznie zieloną, czerwienicą, kamioneczką lub gogodzą. Należą one do rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Borówka brusznica to niewielki krzew dorastający do 60 cm wysokości, o liściach skórzastych, zimozielonych, z wierzchu ciemnozielonych, na brzegu podwiniętych, spodem gruczołowato kropkowanych. Białawe lub różowawe kwiaty zebrane w zwisłe kwiatostany stanowią zakończenie gałązek. Kwitnie od maja do lipca, a czasem ponownie we wrześniu.

ZASTOSOWANIE:

napar z owoców jest używany w przeziębieniach, stanach zapalnych pęcherza i dróg moczowych, kamicy nerkowej, zaburzeniach w oddawaniu moczu. Napar z liści ma działanie moczopędne, dezynfekuje drogi moczowe. Podobnie jak owoce korzystnie działa w kamicy nerkowej, żółciowej oraz nieżytach przewodu pokarmowego.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Borówka Czarna

Skład flory styczny runa borów świerkowych jest bardzo ubogi. Rośliny tej warstwy rosną najczęściej płatami. Do nich zaliczamy przede wszystkim borówkę czarną z rodziny wrzosowatych, nazywaną też borówką czernicą, czernicą, czarną jagodą, jagodziną lub borowiną. Niewielki krzew o kanciastych gałązkach, dorastający do 60cm wysokości. Ma cienkie jasnozielone liście, opadające na zimę, spodem bledsze, a na brzegu drobno piłkowane. Czerwonawozielone kwiaty wyrastają pojedynczo z kątów liści. Kwitnie od kwietnia do czerwca.

ZASTOSOWANIE:

suszone owoce należy żuć przy biegunkach. Można też stosować w tym celu napar z suszonych owoców. Odwar z liści jest stosowany w nieżytach górnych dróg oddechowych, chorobach nerek, przy częstomoczu, stanach zapalnych błon śluzowych jamy ustnej i przewodu pokarmowego. Borówkę czarną można też spotkać w świeżych borach sosnowych.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Brzoza Brodawkowata

Najszerszy zasięg występowania ma na terenie Polski świeży bór sosnowy, porastający na terenie kraju ugory piaszczyste. Dominuje w nich niepodzielnie sosna (patrz bór chrobotkowy), która w tych zbiorowiskach ma postać smukłą, z wysoko osadzoną koroną. Ich zwarcie nie jest zbyt duże, tak że bór sosnowy jest widny, jednak mimo tego podszycie jest w nim dość skąpe. Wśród warstwy drzew spotyka się niekiedy pojedyncze egzemplarze brzozy brodawkowatej z rodziny brzozowatych (Betulaceae), zwanej też czeczotką, poczołytą lub rokictą. Jest to drzewo o białej korze, dorastające do 20 m wysokości. Kora łuszczy się okrężnie. Młode gałązki są nagie, ciemne, pokryte kropelkami żywicy. Wytwarza kwiaty męskie i żeńskie w postaci kotków. Owoce brzozy są zaopatrzone skrzydełka ułatwiające rozsiewanie przez wiatr. Kwitnie w kwietniu i maju.

ZASTOSOWANIE:

sok jest używany w chorobach wątroby i kamicy nerkowej. Działa wzmacniająco w stanach ogólnego wyczerpania. Reguluje przemianę materii. Napar z młodych liści lub gałązek z pąkami lud stosował w stanach zapalnych pęcherza moczowego. Napar działa moczopędnie, a odwar z pąków moczo i żółciopędnie. Ma zastosowanie w schorzeniach górnych dróg oddechowych, jako środek wykrztuśny i odkażający. Jako surowca można też używać liści i pączków brzozy omszonej (Betula pubescens Ehrh.). Różni się ona od poprzedniej tym, że jej młode gałązki są omszone i nie występują na nich kropelki żywicy.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Buk Zwyczajny

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bukwica Zwyczajna

Elementem runa w borze mieszanym jest też bukwica zwyczajna (Betonica offici lis L.) z rodziny jasnotowatych-wargowych (Lamiaceae),zwana czasem bukwicą lekarską, bukwicą czerwoną, betonijką lub czyśćcem lekarskim. Jest to bylina dorastająca do 80 cm wysokości, o wzniesionej, czworokanciastej łodydze, odlegle ulistnionej i odstająco owłosionej. Liście są 3-7 dłoniastosieczne, o nasadzie sercowatej,z góry ciemnozielone, zaś spodem blade. Liczne jasnopurpurowe kwiaty są zebrane w gęste nibyokółki. Kwitnie od czerwca do września.

ZASTOSOWANIE:

sproszkowany korzeń działa wymiotnie. Napar z ziela stosuje się przy astmie, nieżytach górnych dróg oddechowych, nerwicach. Reguluje zaburzenia trawienne.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Burak czerwony

Na żyznych glebach jest uprawiany burak czerwony (Beta vulgaris L.)z rodziny komosowatych (Chenopodiaceae). Jest to bylina lub roślina jednoroczna, o łodydze czerwono nabiegłej, dorastającej do 1,5 m wysokości. Dolne liście są duże, jajowate, na brzegu zwykle faliste, o nasadzie sercowatej. Pozostałe liście są wydłużone i zaostrzone. Niepozorne kwiaty mają podkwiatki. Kwitnie od lipca do sierpnia.

ZASTOSOWANIE:

napój z korzenia wyciśnięty świeży sok także z całej młodej botwinki, podnosi poziom hemoglobiny we krwi, działa przeciwanemicznie, ma zastosowanie w schorzeniach wątroby i nerek. Według ostatnich doniesień wykazuje działanie przeciwnowotworowe.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bylica Piołun

Na suchych, piaszczystych miejscach ruderalnych spotyka się bylicę piołun z rodziny astrowatych złożonych (Asteraceae), Nazywaną również: bielica piołun, bylica piołun, absynt lub wermut. Jest ona byliną, o wzniesionych pędach, w górze gałęzistych, szaro-filcowato owłosionych, dorastających do 60 cm wysokości. Pierzastosieczne i jedwabisto filcowate liście są z wierzchu szarozielone, a spodem białawe. Jasnożółte, drobne i kuliste kwiaty są zebrane w zwisające koszyczki. Kwitnie od lipca do września.

ZASTOSOWANIE:

nalewka alkoholowa z liści łagodzi bóle żołądka i zwiększa też apetyt. Napar z liści usuwa niemiłą woń z ust, ułatwia trawienie. Zapach suszonego ziela, wkładanego na noc pod poduszkę, działa kojąco i nasennie. Przebywanie w oko-licach o licznym występowaniu tego gatunku przynosi ulgę astmatykom, łagodzi duszność, ułatwia oddychanie.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Bylica Pospolita

Nazywana bywa: bielica pospolita, bylnik. Jest to bylina o rozgałęzionych pędach, dużych liściach ciemnozielonych z wierzchu, na spodzie białawo wełnistych. W porze kwitnienia tj. lipiec wrzesień kwiaty są żółtawe lub czerwonawe zebrane są w dużą rozgałęzioną wiechę na wierzchołku pędu.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

© 2008 xhtml labor
kontakt: xhtml labor