naglowek

index alfabetyczny: A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S Ś T U W Z Ż

Ogórecznik Lekarski

Rzadkim chwastem ogrodowym - czasem uprawianym z uwagi na zawartość nienasyconego kwasu gamma linolenowego w nasionach - jest ogórecznik lekarski (Borago officinalis L.) z rodziny szorstkolistnych (Boraginaceae), którego określa się też mianem ogórecznika zwyczajnego. Jest to roślina jednoroczna lub dwuletnia, o łodydze górą wiechowato rozgałęzionej, dorastającej do 60 cm wysokości. Cała roślina jest pokryta odstającymi, szorstkimi włoskami. Dolne liście są duże, owalne, a górne małe i obejmujące łodygę. Niebieskie kwiaty są zebrane w rozgałęzione kwiatostany. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

ZASTOSOWANIE:

napar z ziela działa moczopędnie, napotnie, przeciwzapalnie, stosuje się go także w stanach wyczerpania nerwowego i nerwic. Może być też stosowany w zaburzeniach przemiany materii i początkowym okresie choroby reumatycznej oraz w niektórych schorzeniach skóry. Może być dodawany do kąpieli. Z liści sporządza się sałatki dietetyczne. Olej z nasion pobudza czynności organizmu i reguluje przemianę materii.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Olsza Czarna

Olsza czarna (Alnusglutinosa (L.) Gaertn.), nazywaną też olchą czarną lub olszyną. Należy do rodziny brzozowatych (Betulaceae). Jest to drzewo dorastające do 25 m wysokości o korze ciemnoszarej, pękającej w dolnej części pnia. Liście są tępe, względnie z wcięciami, z wierzchu lśniące, po stronie dolnej - matowe. Kwiaty żeńskie są osadzone na szypułkach i tworzą 3-5 gronowe twardniejące kwiatostany (tzw. szyszki). Owocem są orzeszki. Kwitnie w marcu i kwietniu.

ZASTOSOWANIE:

odwar z szyszek owoców stosuje się w schorzeniach żołądkowych i biegunkach. Napar z kory młodych gałązek leczy nieżyty górnych dróg oddechowych, zaziębienia i kaszel. Okłady z posiekanych liści, moczonych w ciepłej wodzie, stosuje się na obrzęki oraz trudno gojące się rany. Napar z młodych liści lub pąków liściowych stosuje się do nacierania skóry głowy przy wypadaniu włosów, łupieżu i łojotoku. Odwar z młodych liści zmieszany z mąką ziemniaczaną (na gęstą papkę) stosuje się jako maseczki kosmetyczne (przeciwzmarszczkowe) do twarzy: ponieważ zwiększają napięcie skóry, poprawiają krążenie krwi, usuwają stany zapalne skóry twarzy.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Oman Wielki

Na zrębach lasów dębowych i w zaroślach, a szczególnie przy źródliskach, można spotkać oman wielki (Inula helenium L.), nazywany też dziewięćsił, dziewiosił, łoman, oman pospolity, oman prawy, śnieżyczka lub wielkie ziele, z rodziny astrowatych złożonych (Asteraceae). Jest to bylina o wzniesionej, bruzdowanej, górą wełnistej łodydze, dorastającej do 1,5 m wysokości. Liście są podłużne, eliptyczne, karbowano-ząbkowane, zwężające się w ogonek liściowy obejmujący łodygę. Kwiaty są zebrane w duże koszyczki jednakowej barwy: od żółtej po pomarańczowo-czerwoną Kwitnie w sierpniu i wrześniu.

ZASTOSOWANIE:

napar z korzeni stosuje się w dolegliwościach trawiennych i robaczycach. Odwar z korzeni służy do sporządzania kompresów w chorobie reumatycznej.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Orlica Pospolita

W runie boru mieszanego często występuje obficie orlica pospolita z rodziny paprotkowatych (Polypodiaceae). Bylina o czołgającym się kłączu jest zakończona dużym liściem dochodzącym do 2 m wysokości. Blaszka liściowa w zarysie trójkątna lub jajowato-trójkątna jest trzykrotnie pierzasta. Kupki zarodni tworzą się pod podwiniętym brzegiem odcinków liści. Zarodnikuje w lipcu i sierpniu.

ZASTOSOWANIE:

okłady z suszonych liści są stosowane w reumatycznych zmianach stawów. Jest rośliną trującą której nie należy stosować do wewnątrz!.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Orzech Włoski

Z południowo-wschodniej Europy pochodzi zadomowiony u nas orzech włoski (Juglans regia L.) z rodziny orzechowatych (Juglandaceae), nazywany też orzechem królewskim. Jest to drzewo o jasnoszarej, głęboko spękanej korze, dorastające do 25m wysokości. Duże liście są nieparzystopierzaste. Kwiaty męskie są zebrane w długie, zwisające kwiatostany,a żeńskie siedzą po 1-2 w kątach liści. Owocem jest duży pestkowiec, zwany mylnie orzechem. Kwitnie w kwietniu lub maju.

ZASTOSOWANIE:

napar z liści działa przeciwbiegunkowo, przeciwzapalnie, bakteriobójczo i jest stosowany w nieżytach żołądka i jelit, przewlekłych nieżytach górnych dróg oddechowych, powiązanych z uporczywym kaszlem, także przeciw robakom. Okłady z odwaru z liści stosuje się przy zapaleniu spojówek, a wewnętrznie w cukrzycy i wewnętrznych krwawieniach. Wyciąg alkoholowy z drobno krojonych, niedojrzałych, zielonych owoców działa zapierająco, przeciwzapalnie, bakteriobójczo, łagodzi silne bóle żołądka i wątroby. Ma zastosowanie w kosmetyce.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Oset Zwisły

Suche, nasłonecznione i ciepłe miejsca są odpowiednim siedliskiem dla ostu zwisłego (Carduus nutans L.) z rodziny astrowatych-złożonych (Asteraceae). Jest to roślina dwuletnia o wyprostowanej łodydze, dorastającej do 1m wysokości. Pierzastodzielne lub zatokowo klapowane liście są na brzegu zaostrzone w liczne kolce. Liście zbiegają wzdłuż łodygi, tworząc na niej wcinano kolczaste oskrzydlenia. Pomarańczowe kwiaty są zebrane w duże, grube, zwisające koszyczki. Kwitnie od czerwca do września.

ZASTOSOWANIE:

odwar z liści lub korzeni jest środkiem przeczyszczającym.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Ostrożeń

Nazywa się go czasem: oset warzywny, czarcie żebro, drapacz łąkowy lub chrabust. Jest to bylina o gałęzistej łodydze, dorastającej do 1,5m wysokości. Liście mają różny kształt: od jajowatych lub podługowato jajowatych, przez pierzastodzielne lub lirowato pierzastodzielne do klapowatych. Jasnożółte kwiaty pojawiają się od lipca do września.

ZASTOSOWANIE:

w postaci sałaty lub jako warzywo pobudza apetyt, używany w zaburzeniach trawienia.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Ostrożeń Polny

Bardzo groźnym chwastem polnym jest ostrożeń polny z rodziny astrowatych złożonych (Asteraceai). Jest to bylina o silnie rozgałęzionej łodydze, dorastającej do 1,5m wysokości. Liście mają różną postać: są bądź niepodzielone, bądź w z większymi lub mniejszymi wcięciami. Fioletowe lub jasnopurpurowe kwiaty zebrane są w koszyczki. Kwitnie od czerwca do późnej jesieni. Ostrożeń polny rośnie też na przydrożach, łąkach, pastwiskach, przychaciach i w zaroślach.

ZASTOSOWANIE:

w medycynie ludowej jest stosowane mycie głowy w odwarze z ziela przy schorzeniach zatok nosowych.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Ostróżeczka Polna

Chwastem zbóż, uprawianych na glebach wapiennych (lub innych żyznych jest ostróżeczka polna z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae) nazywana czasem ostróżką polną, ostróżką zbożową, modrzeńcem lub sroczką. Jest to roślina roczna, dorastająca do 50 cm wysokości, o liściach wąskich, drobnych, trójdzielnych. Fioletowo-granatowe kwiaty są grzbieciste i mają nieco jaśniejszą ostrogę. Tworzą one rozpierzchły kwiatostan. Kwitnie od maja do późnej jesieni.

ZASTOSOWANIE:

napar z kwiatów obniża ciśnienie krwi. Z uwagi na toksyczność surowca, należy zachować dużą ostrożność przy jego stosowaniu. Ostróżeczka jest cenioną rośliną miododajną. Wyciąg alkoholowy z ziela działa trująco na wszy i gnidy.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Owies Zwyczajny

Rośliną uprawianą na ubogich glebach jest owies zwyczajny (Avma satwa L.) z rodziny wiechlinowatych-traw, nazywany też owsem siewnym, jest on jednoroczną rośliną jarą, dorastającą do 1m wysokości, o nagich i gładkich źdźbłach. Blaszki liściowe są szorstkie. Kwiaty zebrane są w duże, rozpierzchłe wiechy. Kwitnie od czerwca do września.

ZASTOSOWANIE:

odwar z ziarniaków lub słomy obniża ciśnienie krwi, działa przeciw cukrzycy. Odwar ze słomy dodany do kąpieli, działa wzmacniająco, łagodzi bóle reumatyczne.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Ożanka Nierównoząbkowa

Rzadkim elementem lasów dębowych, czasem brzegów lasów bukowych lub zrębów i to tylko w zachodniej części kraju jest ożanka nierównoząbkowa (Teucrium scorodoma L.) z rodziny jasnotowatych-wargowych (Lamiaceae). Jest ona byliną o gałęzistej, krótko owłosionej łodydze dorastającej do 60 cm wysokości. Jajowate lub jajowato podługowate liście są nierówno karbowane i pomarszczone. Białawożółte kwiaty stojące po jednym w kątach drobnych przysadek są zebrane w jednostronne, szczytowe nibygrona. Kwitnie od lipca do września. Gatunek ten należy do geograficznego elementu atlantyckiego i w związku z tym rośnie w zachodniej części kraju na stanowiskach naturalnych. Natomiast jego występowanie w pozostałej części kraju ma charakter wtórny. Uprawa w ogrodach lub "ucieczka" z takich miejsc obejmuje kilka podgatunków. Różnice między nimi sprowadzają się do: kształtu liści, sposobu ząbkowania, kształtu przysadek, barwy kwiatów i ułożenia korony w stosunku do kielicha.

ZASTOSOWANIE:

napar z ziela ma działanie wykrztuśne, rozkurczowe, wzmacniające i jest stosowany w schorzeniach żołądkowo-jelitowych.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Ożanka Właściwa

Tylko w południowej części kraju można spotkać ożankę właściwą (Teucrium chamaedrys L.) z rodziny jasnotowatych-wargowych (Lamiaceae), zwaną też ożanką karbowaną. Jest krzewinką o licznych, u nasady zdrewniałych, podnoszących się łodygach, dorastających do 40 cm wysokości. Liście są jajowate, z wcięciami, karbowane, błyszczące. Jasnopurpurowe kwiaty w nibyokółkach tworzą szczytowe, pozorne grona. Kwitnie od lipca do września.

ZASTOSOWANIE:

napar z ziela jest stosowany w bólach gośćcowych, podagrze (dnie), anemii spowodowanej ciążą lub zaburzeniami miesiączkowania. Zewnętrznie: do przemywania trudno gojących się i ropiejących ran.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

© 2008 xhtml labor
kontakt: xhtml labor