naglowek

index alfabetyczny: A B C D E F G H I J K L Ł M N O P R S Ś T U W Z Ż

Wawrzynek Wilcze Łyko

W buczynach rośnie wawrzynek wilcze łyko (Daphne mezereum L.) z rodziny wawrzynkowatych, nazywany czasem wilczym łykiem wawrzynkowatym. Jest to krzew o nagich gałązkach, ulistnionych tylko na szczycie. Dorasta do 1m wysokości. Całobrzegie, zwężone w krótki ogonek, liście mają kształt klinowato lancetowaty. Różowe,wonne kwiaty pojawiają się przed rozwojem liści. Kwitnie w marcu. Jest rośliną chronioną.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Warzucha Lekarska

Bardzo rzadkim chwastem na naszych polach wschodnich regionów kraju jest warzucha lekarska (Cochlearia officinalis L.) z rodziny gorczycowatych-krzyżowych (Brassica-ceae), nazywana też warzęchą lekarską. Jest to roślina dwuletnia lub bylina o łodydze dorastającej do 50cm wysokości. Nagie, całobrzegie, długoogonkowe liście dolne są jajowate, a łodygowe-siedzące i uszowato obejmujące łodygę. Drobne kwiaty tworzą gęste, wielokwiatowe grona. Kwitnie od maja do września.

ZASTOSOWANIE:

napar z liści zapobiega awitaminozie C, a wyciśnięty sok z ziela należy pić przy bólach żołądka, do płukania - przy bólach zębów. Działa też moczopędnie i antyseptycznie; obniża ciśnienie krwi.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Werbena Pospolita

Ruderalne miejsca i przydroża są siedliskiem, w którym rośnie werbena pospolita z rodziny werbenowatych (Verbenaceae). Czasem nazywa się ją witułką lekarską lub pospolitą, albo koszyczka. Jest ona byliną lub krzewinką o wzniesionym, rozgałęzionym pędzie, dorastającym do 70cm wysokości. Łodyga jest czterokanciasta. Liście są ustawione naprzeciwlegle. Drobne, bladolila kwiaty o zgiętej rurce i prawie dwuwargowe są zebrane w luźny, kłosokształtny lub groniasty kwiatostan. Kwitnie od czerwca do września.

ZASTOSOWANIE:

napar z liści ma zastosowanie w przeziębieniach, kaszlu, nieżytach górnych dróg oddechowych, kamicy nerkowej, w zapalnych stanach nerek i pęcherza moczowego. Można pić ten napar w stanach ogólnego wyczerpania. Zewnętrznie do płukania ust i gardła.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Wężymord Niski

Na polanach w borach mieszanych również na nie pielęgnowanych łąkach i pastwiskach rośnie wężymord niski (Scorzonera bumilis L.) z rodziny astrowatych złożonych (Asteraceae) będący byliną o grubym, walcowatym korzeniu i pojedynczej, podnoszącej się łodydze, dorastającej do 50cm wysokości. Odziomkowe liście są eliptyczne lub podłużnie lancetowate, całobrzegie. Jasnożółte kwiaty zebrane w szczytowe koszyczki kwitną w maju i czerwcu.

ZASTOSOWANIE:

pokrojony korzeń w postaci sałatki stosuje się w zaburzeniach żołądkowych.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Widłak Goździsty

Wśród wrzosowisk na północy i wschodzie kraju pojawia się czasem bardzo rzadki i będący pod ścisła ochroną widłak goździsty (Lycopodium clavatum L.) z rodziny widłakowatych (Lycopodiaceae). Nazywa się go czasem: babimór, swarzybaba, kołtun, pas Św. Jana, włóczęga, czołga, łapa niedźwiedzia, morzybab, pociągacz lub dziereza. Jest to bylina o wiecznie zielonej łodydze płożącej się lub podnoszącej, częściowo podziemnej. Odgałęzienia boczne są skierowane ku górze w postaci widełek. Po dolnej stronie łodygi tworzą się dichotomicznie rozgałęzione korzenie. Liście ułożone gęsto, spiralnie są drobne, lancetowate i bezogonkowe. Zarodnie są zebrane w kłosy długoszypułkowe, stojące zwykle po dwa na pędzie. Dojrzałe liście zarodniowe są jajowate, ząbkowane i przechodzą w biały włos szczytowy. Zarodniki są żółtym, delikatnym proszkiem, lżejszym od wody. Widłak jest rośliną trującą.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Wierzba Biała

Wierzba biała (Salix alba L.) z rodziny wierzbowatych (Salicaceae), którą czasem nazywa się wierzbą pospolitą, czy wierzbą srebrną lub wierzbiną. Jest to drzewo lub krzew o żółtej lub jasnobrunatnej korze, dorastające do 30m wysokości. Podłużnie lancetowate liście są na brzegu piłkowane, a od spodu jedwabisto owłosione. Rozdzielnopłciowe kwiaty tworzą "kotki" (bazie), pojawiające się równocześnie z liśćmi. Kwitnie w kwietniu i maju.

ZASTOSOWANIE:

odwar z suszonej i sproszkowanej kory ma działanie przeciwbiegunkowe. Bywa stosowany w nieżytach żołądka i jelit. Uśmierza ból. Działa przeciwreumatycznie, a dodany do kąpieli działa wzmacniająco. Zapobiega wypadaniu włosów. Służy do płukania ust i gardła.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Wierzba Krucha

Wierzba krucha to składnik drzewostanu łęgów. Jest to drzewo rzadziej krzew dorastające do 20m wysokości,o bardzo łamliwych gałęziach. Liście są lancetowate, za młodu lepkie, z wierzchu ciemno- spodem modrawozielone. Kwiaty są rozdzielnopłciowe: męskie kotkowate, a żeńskie z jednym słupkiem i gruczołami miodnikowymi. Kwitnie w kwietniu i maju.

ZASTOSOWANIE:

odwar ze sproszkowanej kory działa przeciwgorączkowo.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Wierzba Purpurowa

Wierzba purpurowa zwana też wikliną z rodziny wierzbowatych (Salicaceae). Jest krzewem o nagich, czerwonych, błyszczących pędach stąd nazwa. Łopatkowato-lancetowate, szaro-zielone i matowe, nagie liście są do połowy długości całobrzegie, a powyżej-piłkowane. Niepozorne kwiaty są zebrane w "kotki", pojawiające się przed rozwojem liści. W Polsce rośnie 28 gatunków wierzb, które krzyżują się między sobą. Dlatego bardzo trudno rozpoznać i oznaczyć właściwy gatunek.

ZASTOSOWANIE:

odwar ze sproszkowanej kory działa przeciwreumatycznie.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Wierzbówka Błotna

Na łąkach, a także na brzegach strumieni i rzek rośnie wierzbówka błotna (Filipendula ulmaria (L.) Maxim.) z rodziny różowatych (Rosaceae), nazywana też tawułą łąkową, kozią bródką lub królową łąki. Jest byliną osiągającą 2m wysokości, wytwarzajcą grube kłącza. Liście są przerywano pierzastosieczne o dużych listkach podwójnie ząbkowanych. Żółtawobiałe, wonne kwiaty są zebrane w duże podbaldachowe kwiatostany. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Gatunek ten obejmuje kilka odmian różniących się owłosieniem. Typowe rośliny są nagie. Mogą natomiast być owłosione po dolnej stronie liści (filcowato) lub tylko na nerwach (odstająco).

ZASTOSOWANIE:

odwar z kwiatów stosuje się przy bólach reumatycznych, mięśniowych. Działa napotnie i łagodnie moczopędnie.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Wilczomlecz Sosnka

Bardzo często występuje w murawach kserotermicznych rośliną jest wilczomlecz sosnka (Euphorbia cyparissias L.) z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae), nazywany tez wilczo-mleczem szczupło-liściowym, sosnka, ostromleczem szczupłoliściowym, romanem lub romanowym zielem. Rośnie ten gatunek również na ciepłych, nasłonecznionych przydrożach i podobnych nieużytkach. Jest to bylina o łodydze w górze gałązistej, dorastającej do 40cm wysokości. W pachwinach liści łodygowych rosną krótkie,ulistnione pędy boczne. Wszystkie części rośliny zawierają biały, trujący sok mleczny. Rozdzielnopłciowe kwiaty mają uproszczoną budowę i są zebrane w wieloramienną wierzchotkę. Kwitnie od kwietnia do czerwca.

ZASTOSOWANIE:

sok wyciśnięty ze świeżych roślin ma zastosowanie w kosmetyce.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Wilżyna Ciernista

Na różowo są barwione murawy kserotermiczne przez kwiaty wilżyny ciernistej (Ononis spinosa L.), nazywanej też lisim lub wilczym ogonem, wilczyną, iglicą lub swarem niewieścim. Należy ona do rodziny bobowatych-motylkowatych. Jest krzewem lub byliną o łodydze silnie ciernistej, dorastającej do 60cm wysokości. Liście ma pojedyncze, trójlistkowe, o listkach ząbkowanych. Żywo różowe kwiaty mają ciemniejszy żagielek i stoją pojedynczo lub czasem po dwa w kątach liści. Kwitnie od czerwca do września.Jest pod prawna ochroną.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Wrotycz Swojski

Występuje w miejscach ruderalnych, a także na brzegach lasów. Zwany jest czasem wrotyczem swojskim, mlecznicą lub piżmem. Jest to bylina o wyprostowanych łodygach, dorastających do 1,5m wysokości. Duże liście są podwójnie pierzastosieczne. Żółte tylko rurkowe kwiaty są zebrane w wielokwiatowe koszyczki, które tworzą na szczycie pędu baldachokształtne kwiatostany. Kwitnie od lipca do października.

ZASTOSOWANIE:

wyciąg alkoholowy z kwiatów służy do nacierania w podagrze i gośćcu. Odwar z kwiatów ma działanie przeciwbiegunkowe. Ma zastosowanie w leczeniu robaczyc. Ziele działa insektobójczo.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Wrzos Zwyczajny

Na ubogich glebach piaszczystych, często po wycięciu borów sosnowych lub po zaniechaniu nawożenia łąk pojawiają się wrzosowiska. Z dawnych łąk znika ich typowa roślinność, pojawia się bliźniczka psia trawka (Nardus struta L),a przede wszystkim w dużych ilościach wrzos zwyczajny z rodziny wrzosowatych (Ericaceae), krzew dorastający do 80cm wysokości. Gałązki są gęsto ulistnione i nagie. Równo wąskie liście mają u nasady dwa ostre uszka. Lilaróż kwiaty są zebrane w jednostronne, wiechowate grona. Kwitnie od sierpnia do września. Gatunek ten rośnie także na torfowiskach, zwłaszcza wysokich. Jest jedną z bezkonkurencyjnych roślin pionierskich, zasiedlających nowe tereny. Duża produkcyjność nasion stwarza wiele możliwości rozprzestrzeniania się. Dlatego też wrzos jest klasycznym przykładem roślin tworzących poduchy lub kobierce. Wrzos jest jedynym krewniakiem rodzaju, który rósł u nas już w trzeciorzędzie. Dlatego jako roślina o bardzo dawnym rodowodzie jest mało zmienna. Niewielkie różnice mogą pojawić się tylko w owłosieniu. Z zasady rośliny są nagie, lecz z rzadka może wystąpić popielate, filcowate owłosienie.

ZASTOSOWANIE:

przy zapaleniu nerek, pęcherza moczowego i przy kamicy nerkowej stosuje się odwar z kwiatów.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Wrzosiec Bagienny

Wrzosiec bagienny (Erka tetralix L.) z rodziny wrzosowatych jest chronionym gatunkiem rosnacym w borze bagiennym jes. Jest to drobny krzew dorastający zaledwie do 30cm wysokości. Gałązki są wyprostowane i razem z igiełkowatymi liśćmi gruczołowato owłosione. Drobne liście, na brzegach podwinięte, są ustawione w gęste okółki. Czerwone, dzbaneczkowate kwiaty są zebrane w szczytowe baldachogrona. Kwitnie w lipcu i sierpniu.

ZASTOSOWANIE:

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

Wszewłoga Górska

Wszewłoga górska (Meutn athamanticum Jacq.) z rodziny selerowatych-baldaszkowatych (Apiaceae), rośnie w Sudetach, zasiedlając łąki i hale. Jest to bylina o łodydze nierozgałęzionej lub tylko z 1-2 gałązkami dorastająca do 50 cm wysokości. Wąskie liście są dwu- bądź wielokrotnie pierzastosieczne, a ostatnie płatki są włosowate. Białe, nieduże kwiaty są zebrane w baldachy i są złożone z 6-15 baldaszków. Kwitnie od maja do sierpnia.

ZASTOSOWANIE:

nalewka alkoholowa z korzeni działa wykrztuśnie i jest stosowana przy astmie.

zobacz również: zdjęcie - receptury lecznicze - nalewki alkoholowe

do góry

© 2008 xhtml labor
kontakt: xhtml labor